Psychomotoryczny próg zmęczenia
Fizjologia sportu
Jan Chmura, Krystyna Nazar, Hanna Kaciuba–Uściłko
Silne zmęczenie powoduje u gracza obniżenie szybkości postrzegania i reagowania, szybkości podejmowania decyzji, a także zwiększa trudności z utrzymaniem koncentracji uwagi.
Badania przeprowadzone z grupą piłkarzy miały na celu obserwację zmian sprawności psychomotorycznej, ocenianej na podstawie czasu reakcji różnicowej, liczby reakcji poprawnie wykonanych i koncentracji uwagi pod wpływem wytrzymałościowego obciążenia o narastającej intensywności. Badania wykazały, że znaczne pogorszenie szybkości i trafności reagowania, zaburzenia percepcji na bodźce wzrokowe i słuchowe, zdolności mobilizacji i koncentracji uwagi, czucia piłki, kontroli ruchu, następuje wskutek narastania zmęczenia, po przekroczeniu granicy, którą nazwano progiem psychomotorycznego zmęczenia.
W sporcie wyczynowym poszukiwania nowych technologii treningu – sposobów i środków, które pozwolą w większym stopniu wydobyć potencjał trenowanego zawodnika trwają nieprzerwanie od lat. Wielki w tym udział ma nauka. W związku z tym warto zwrócić uwagę na informacje pochodzące z badań z pogranicza fizjologii wysiłku fizycznego i psychofizjologii. Dotyczą one zależności pomiędzy reakcjami metabolicznymi zachodzącymi w mięśniach a procesami odbierania i przetwarzania informacji w ośrodkowym układzie nerwowym na tle narastającego zmęczenia, w czasie wysiłku fizycznego o różnym charakterze.